De kunst van weinig keuze
Na een lange vrijdag (en week) met een hoop afspraken, denkwerk en concentratie wilde ik eigenlijk gewoon lekker ontspannen het weekend in. Hapje eten, wijntje (en/of biertje) en geen ingewikkelde plannen. Ik was al in Amsterdam en na een kleine omzwerving kwam ik terecht in de buurt van het concertgebouw.

l’Entrecôte et Les Dames heette het restaurantje en oh wat sloot de formule perfect aan op waar ik op dat moment even heel erg aan toe was: minimale keuze, niet nadenken en gewoon heel lekker eten. Minimale keus betekent hier entrecôte of sliptong. That’s it. De hele keuken richt zich alleen op deze simpele gerechten en de smaak is dan ook geperfectioneerd. De uitstraling bij binnenkomst is bijna-hippig, beetje Frans, toegankelijk maar kwalitatief en roept: “ga nou maar zitten, niet moeilijk doen, wij weten wat goed voor je is” en de verwachting wordt waargemaakt.
Geen keuze, maar wat je doet echt heel goed (en snel) uitvoeren is het adagium. Om de valkuil “simpel is vaak ook gewoon saai” nog snel even te ontwijken is er de frisse touch. De wijn wordt afgerekend door de verdwenen centimeters uit de fles te meten.
Dat het nieuwe er al lang van af is (het ding bestaat al 4 jaar en het concept komt oorspronkelijk uit Parijs begreep ik later) en dat het yuppengehalte net iets aan de hoge kant was, maakt natuurlijk niks uit. Soms ga je voor moeilijk origineel, verreweg meestal helemaal niet.
Ja, en dan kan ik nog wat parallellen trekken met leuke projecten waar we op dit moment druk mee zijn en dan wordt het zo’n gerechtvaardigd hoogdravend gedoe. Kappen dus, goed weekend!


