Bij het ontwerpen van fysieke interfaces heb je grofweg 2 mogelijkheden. Je gebruikt fysieke knoppen, of het steeds populairder wordende touchscreen, welke het voordeel heeft dat het enorm flexibel is, maar weinig fysieke feedback geeft. Daar hebben onderzoekers van de Carnegie Mellon University mogelijk een oplossing voor bedacht. Zij hebben een prototype ontwikkeld van een flexibel scherm dat lucht gebruikt om van vorm te veranderen. Zo komen ze tot een combinatie van het beste van 2 werelden. Bekijk ook onderstaand filmpje om te zien wat er nu al allemaal mogelijk is met dit systeem
Ik zit in de trein na een afspraak bij de Anne Frank Stichting. Na een goed gesprek werd ik uitgenodigd om ook het Anne Frank Huis nog te bezoeken. Lang niet geweest, maar heel erg de moeite waard. De leegte en eenvoud met hier en daar een handgeschreven briefje of zwart-wit portret is heel indrukwekkend. Overigens ook heel goed en mooi gebruik van audio, video en interactieve media (tsja, we hebben nou eenmaal een beroepsdeformatie…).
In het nieuwe deel was een mooie confronterende opstelling: Free2choose. Een heldere groene ruimte met loungy banken en twee grote projectieschermen. En overal in de ruimte stemkastjes. Op de schermen werden stellingen vertoond over vrijheid van meningsuiting, discriminatie, eigenlijk vrijheid in de breedste zin van het woord. Met de stemkastjes kon je vervolgens stemmen, en verscheen de uitslag op het scherm. Erg confronterend. Zo vond 70% van mijn medebezoekers op dat moment het kennelijk prima dat de Poolse katholieke kerk openlijk en in niet mis te verstane bewoordingen oproept tot discriminatie van homoseksuelen. Dan ga je toch om je heen kijken. Dan heeft onverdraagzaamheid ineens een gezicht. Alleen welk gezicht? Dat oudere echtpaar? Die schoolklas? Dat Franse gezinnetje? Die stereotype Japanse toeristen?
